De kousenband: waar komt het gebruik vandaag?
Het is best wel een sensueel moment bij het klaarmaken van de bruid thuis: wanneer ze de kousenband aanschuift. Vaak is het een van items uit “something old, something new” Als huwelijksfotograaf is de voorbereiding thuis sowieso een leuk moment om vast te leggen, want het zijn beelden die slechts 3 mensen ‘live’ zien: de bruid, haar helpster en de fotograaf. De rest van het gezelschap moet wachten tot de huwelijksreportage klaar is.
Maar ik wijk af… waarom sensueel? Daarvoor moet je de verschillende verklaringen voor de oorsprong van dit gebruik kennen. Verschillende, want de meningen lopen uiteen. Spoel 600 jaar terug en we bevinden ons in de Middeleeuwen.
Verklaring 1:
Huwelijksgasten waren van mening dat een stukje trouwkledij bezitten hen geluk zou brengen. Vaak werden tijdens de trouwdag daarom stukjes bruidsjurk afgerukt, uiteraard zeer tegen de zin van de kersverse en steeds naaktere bruid. Deze traditie is stilaan over gegaan in het gooien van de kousenband, zodat tenminste een gelukzak blij naar huis kon. Twee eigenlijk, want het gooien van het bruidsboeket heeft dezelfde oorsprong.
Verklaring 2:
Maagdelijkheid was een belangrijker vereiste dan heden ten dage. Veel symbolen in de moderne bruidskledij en gebruiken verwijzen er nog naar. In de Middeleeuwen werd een kousenband gebruikt om – hoe kan het ook anders – de kousen opgetrokken te houden. Als er sprake was van seks, dan moesten die kousenbanden er eerst aan geloven. Voor het vertrek moest de bruidegom alvast haar kousenband verwijderen. Daarmee gaf de bruid aan haar maagdelijkheid te willen ‘schenken’ aan haar man. Het werpen van de kousenband toonde dan aan iedereen dat zij ‘zijn’ vrouw werd.
Verklaring 3 (zij het moelijk te geloven)
In een middeleeuws trouwfeest was het ook de gewoonte (godzijdank hebben we dat afgeschaft) dat de vrijgezel mannen bruid en bruidegom naar de slaapkamer begeleidden, voor de huwelijksnacht en de ontmaagding van de bruid. Echter, niet elke Middeleeuwer – en zeker geen beschonken exemplaar – kon zich bedwingen bij het aanzien van dit semi-erotisch spektakel. Dat leidde er nogal eens toe dat de bruid haar bloempje al kwijt was nog voor ze de drempel van de slaapkamer konden bereiken. Als afleiding wierp de bruidegom de kousenband daarom richting de vrijgezellen, terwijl het koppel er snel vandoor ging.
Variatie
De Engelsen Middeleeuuwers hadden nog een leuke variatie: zij maakten er een gewoonte van om de kamer binnen te sluipen tijdens het liefdesspel en de kousenbanden te zoeken. Wie er een kon oprapen en het rond de neus van de bruid of bruidegom werpen, zou de volgende gelukkige zijn. Ook deze traditie kennen we niet meer, tot spijt van wie het benijdt…
Deze artikels worden geschreven door de huwelijksfotografen van enoa. Enoa huwelijksfotografie biedt koppels sterke garanties en een eerlijke aanpak. Alle foto’s op dvd, een helder tarief per uur en geen verplicht album. Bezoek ons op www.huwelijksfoto.com
Something old, something new, ..
Iedereen kent het rijmpje:
“Something old, something new
Something borrowed, something blue”
Maar waar komt het huwelijksgebruik vandaag? De derde regel in het rijmpje onthult al een deel van het antwoord: “…And a silver sixpence in her shoe. “ Een ‘sixpence’ was een munt die in Groot-Brittannie gebruikt werd van 1551 tot 1967. Hij was gemaakt van zilver en 6 penny waard. Dit huwelijksgebruik is dus overduidelijk Brits en verschillende bronnen wijzen naar het begin van het Victoriaanse tijdperk. Elke item in het rijmpje is een talisman voor de bruid. Als ze die met zich mee draagt tijdens de huwelijksdag, zal ook de rest van het huwelijk zorgeloos zijn.
“Iets oud” is het symbool voor continuiteit, de link tussen de bruid en haar voorouders.
“Iets nieuw” staat voor optimisme en het nieuwe leven dat ze voor zich heeft.
“Iets geleend” is vaak een item van een gelukkig getrouwde vriend of vriendin, die met dat item zijn/haar geluk wil overdragen op de bruid. Het herinnert de bruid er ook aan dat ze altijd beroep kan doen op haar vrienden en familie.
Wat met het kleurrijke blauwe item?
Blauw is al eenuwenlang een kleur die aan het huwelijk gelinkt is. In het oude Rome droegen bruidjes blauw, dat symboliseerde liefde, bescheidenheid en trouw. In de christelijke traditie wordt de Maagd Maria ook vaak in blauwe gewaden afgebeeld. Vaak is de kousenband blauw.
En tenlotte: het munstuk in de schoen. Dit staat voor financiele bestaanszekerheid. Mogelijk is dit een oud Schots gebruik, waarbij de bruidegeom een zilveren muntstuk in z’n schoenzool legde voor geluk. Het bijgeloof wil dat de linkerschoen extra kracht geeft.
Deze artikels worden geschreven door de huwelijksfotografen van enoa. Enoa huwelijksfotografie biedt koppels sterke garanties en een eerlijke aanpak. Alle foto’s op dvd, een helder tarief per uur en geen verplicht album. Bezoek ons op www.huwelijksfoto.com